Beste bezoeker,
Welkom op de site van de Vespaclub Gelderland. De VCGE is de regionale club voor Gelderse en Overijsselse Vesparijders. Het doel van onze club en deze site is om liefhebbers van de Vespascooter bij elkaar te brengen. Hoe we onze passie met elkaar te delen kunt u zien op deze site.
Wij wensen u veel kijk- en leesplezier.
Dat Ronald als lid van de VCGE ook betrokken is bij de website bleek uit het bericht dat we van hem kregen over een uitgave van het blad Kampioen van de ANWB.
“Onlangs hebben wij het nieuwe ANWB-blad ontvangen. Hierin staat een artikel dat men oude uitgaven terug kan kijken. Nieuwsgierig geworden ben ik gaan kijken op de uitgave van mijn trouwdatum augustus 1965.
Het is dan leuk om een artikel te lezen over twee nieuwe types Vespa: de 150cc Sprint en de 180cc Super Sport”.
Hierbij de link naar het artikel.
Als de link goed werkt kom je terecht in de uitgave van augustus 1965 of pagina 472.
Dank aan Ronald.
En als je ook iets weet voor de site, zorg er dan voor dat het per e-mail of post bij ons terecht komt. Dan plaatsen we het voor je.
De Openingsrit slingerde van warm naar koud. Wat verkleumd kwamen we een voor een aan bij gastvrouw Herma. Warm werden we met koffie, cake en koek uit eigen keuken. Tegen half 12 waren we zo ver om de rit te starten. De gastvrouw bleek ook een prima voorrijder en voorman (m/v) te zijn op haar klassieke schoonheid. Herma en Ron dus voorop, dan de klasse 50cc en de klassieke P-tjes van diverse bouwjaren en in uiteenlopende staat. De stoet werd afgesloten door MP3 en moderne Piaggio’s.
We waren een opvallend gezelschap. De veerpont Olburgen-Dieren vulden we half en we betaalden slechts brommertarief. De Posbank kleurden we blauw en geurde naar mengsmeer. Menig wielrenner bekeek ons met jaloezie, enkele racemonsters toonden wat argwaan.
Compleet fris arriveerden we bij Pannekoekhuis Strijland in Rheden waar we weer op temperatuur kwamen. Het smaakte naar meer kilometers, dus trokken we verder richting Arnhem, Westervoort, Loo en Pannerden. Daar namen we afscheid van onze dappere Nijmeegse 50cc rijders. Dan door naar Lobith en het duitse Elten. Naast een stukje cultuur over dit plaatsje, was het vooral de plek waar ook Wil en Henk hun eigen route oppikten richting Winterswijk. In Beek weer een afscheid, dit keer van Max en René. De rest van de club slingerde braaf achter Ron aan, weer veilig naar Laag-Keppel. Daar doken we in de soep en weer in de warmte van het startpunt met de nog steeds trouw wapperende clubvlag.
We waren allemaal wat loom van de koude wind. Voordat we volledig uitgeteld bij Herma op de bank zouden belanden trapten we nog een keer de scooters aan voor de laatste trip naar de warme thuishavens in respectievelijk Kampen, Zwolle, Deventer, Doesburg en Enschede.
Het was een heerlijke dag zonder technische of ander pech. Zelfs in de kou van buiten was de clubwarmte voelbaar. Plannen werden gesmeed voor de Hemelvaartsrit in Zwolle en natuurlijk de grote rit van dit jaar naar Londen in juni. We gaan er een mooi Vespa seizoen van maken.
Dat de vrouw en de Vespa goed samen gaan werd al duidelijk op de laatste sleuteldag van de VCGE. Het openslaan van de nieuwste uitgave van het landelijke Vespa magazine ‘Wesp’ bevestigde dit nog eens. Maar liefst drie volle pagina’s met beeld en tekst omtrent de liefde voor de Vespa van Mariska. Leuk om dit te lezen, aangezien zij ook een trouw lid is van VCGE.
De Vespaclub is geen mannending. Grenzen tussen de sexen vervagen als het om de italiaanse pruttelpotten gaat. Dat een ieder binnen de club zijn eigen specialisme heeft is duidelijk. Maar, man of vrouw, op de Vespa is iedereen gelijk.
We keken er al weken naar uit, de eerste Vespa sleuteldag van 2012. Het weer was ons goed gezind waardoor er een mooi rijtje Vespa’s bij René op de oprit stond.
Niek leek het deze keer weer niet helemaal begrepen te hebben, had zijn Dnepr de garage uitgekickd en was daarop naar Didam gekomen. Maar toch, het was een gezellige aanloop van leden met Vespa passie, van 0 tot 80 jaar. Volledig VCGE-waardig dus.
Het sleutelobject van deze zaterdag was de vers gerestaureerde 150GL van Herma. Mooi in de lak, nog in afwachting van wat chroom. Een prachtige Gran Lusso! De verlichting en de accu leverden wat problemen dus daar lag de uitdaging. Tegen de middag waren wat zaken opgelost, maar was het de claxon die uitbleef…
Met ervaren ogen werd het bedradingsschema bekeken, geanaliseerd en geïnterpreteerd. Is Herma weer verantwoord en legaal richting huis gegaan?
Tussen de reparaties en blauwe dampen door werd er nog koffie gedronken, met heerlijke cake-koek van Herma, en geluncht. Het was, als vanouds, een ontspannen en gastvrije samenkomst. Namens de gehele club werd René tegen het einde van de middag hartelijk bedankt door de voorzitter en in de drank gezet.
